Ik hoor de vogels weer fluiten

Overig nieuws

Het leven gaat niet altijd over rozen. Dat geldt zeker voor Ingrid. Als kind werd ze fysiek en geestelijk mishandeld. Op latere leeftijd, als moeder van vier jonge kinderen, volgde opname voor twee jaar in een GGZ kliniek. Een scheiding, geen contact met de vier kinderen, alleen op de wereld.  Haar leven in een notendop. Haar verleden. Nu, jaren later, kijkt ze steeds meer vooruit, heeft ze het plezier hervonden. “Ik hoor de vogels weer fluiten, stap weer op de fiets om boodschappen te doen.” En niet in de laatste plaats: “Ik ben afgelopen januari getrouwd met mijn ex.”

Anita Winkels, begeleider van Ingrid en lid van het Optimaal Leven team in Hoogeveen, heeft vooraf niets te veel gezegd. “Het verhaal van Ingrid is mooi en bijzonder.” Ze zitten naast elkaar in de woonkamer van Ingrid, in Hoogeveen. Het is een grappige, mooie verspreking aan het begin van het gesprek. Tot een paar keer toe heeft Ingrid het over beter leven. Op verzoek bevestigt Anita, dat ze Optimaal Leven bedoelt. “Ik vind beter leven mooier klinken”. In haar geval is dat zeker zo.

Regie in eigen handen

In alle openheid vertelt ze in vogelvlucht over haar leven, af en toe aangevuld door Anita die het initiatief wat ze wil vertellen bewust bij Ingrid laat. In feite is dat onderdeel van het proces, de regie weer in eigen handen. En dat is precies waar Optimaal Leven voor staat. Tijdens het gesprek noemt ze diverse voorbeelden die dit staven. “Ik voel me super.”

Dat gevoel terug krijgen, ging bepaald niet vanzelf.  Ze schetst beknopt haar meer recente verleden, de laatste jaren. “Ik zat vaak in een crisis.” Ze slikte veel te veel pillen. Een psychose volgde. De vier kinderen werden uit huis gehaald. Het huwelijk hield geen stand. Ze leefde als een kluizenaar. Deed een paar pogingen zelf het leven te beëindigen, de laatste in 2016. “Het was een schreeuw om aandacht,” zo blikt ze er nu op terug.  De zo noodzakelijke aandacht en ondersteuning kreeg ze, onder anderen in de persoon van Anita, begeleider vanuit Optimaal Leven Hoogeveen.

EPA

Optimaal Leven biedt hulp en ondersteuning aan personen met ernstige psychiatrische aandoeningen (epa). Dan wel, medewerkers uit diverse organisaties bieden vanuit een Optimaal Leven team die ondersteuning. Drie teams zijn er nu. Assen, Emmen en Hoogeveen. Kenmerken van de teams zijn dat ze lokaal in de wijk zitten. Zo dicht mogelijk bij de doelgroep, laagdrempelig.

Anita weet feilloos de datum waarop het team in Hoogeveen is gestart: 17 september 2018. Ze is in de functie van begeleider vanuit Cosis binnen het team gedetacheerd. Het eerste jaar was er één van vallen en opstaan – “drie managers in een jaar” – grote verschillen in aantallen collega’s vanuit de diverse deelnemende organisaties, maar gaandeweg is het geworden tot wat het nu is: een Optimaal leven team, met een eigen signatuur, met een gezamenlijk belang voor de cliënt.

Ze omschrijft haar werk nu als ‘heel leuk’, gesteund door de mooie, eerste resultaten. Gevraagd naar een praktisch voorbeeld, hoeft ze niet lang na te denken. “Wanneer een cliënt bijvoorbeeld meer uren nodig heeft vanuit de WMO, dan is dat nu binnen één uur geregeld. Voorheen ging daar een wachttijd van 8-12 weken overheen.”

Sociale reïntegratie

Zelf brengt ze kennis en ervaring in vanuit haar functie bij Cosis. In het team deelt ze die met de andere collega’s. “Via hen ben ik getipt een Liberman-cursus te volgen, die zich richt op sociale reïntegratie.” Samen met collega’s van VNN en de ervaringsdeskundige vanuit GGZ geef ik nu de Liberman training, die gericht is op ‘omgaan met je verslaving’. Hiervoor heb ik inmiddels mijn diploma gehaald. Zo werken we steeds closer, ga ik bijvoorbeeld met een psychiater op pad voor een crisisbeoordeling, met de verpleegkundige voor het zetten van een depot, op huisbezoek met iemand vanuit het wijkteam, enzovoort. Aanvullende kennis die zeker van pas komt. En het team  versterkt. Soms had Ingrid contact met hulpverleners uit verschillende organisaties. Anita: “In een enkel geval, met een specialistische verpleegkundige, zag je elkaar één keer per jaar. Nu is het vaker dat je met elkaar om tafel zit en gezamenlijk casussen bespreekt.”

Ze merkt nu dat de positieve resultaten niet alleen effect hebben bij de deelnemers aan Optimaal Leven, maar dat die ook afstralen op collega’s en team. “Recent zijn twee psychiaters toegetreden tot het team. Voor hen was het een heel bewuste keuze zich aan te sluiten bij het programma Optimaal Leven.” Een mooi signaal in deze tijd van krapte op de arbeidsmarkt.

De samenwerking betreft niet alleen zorgorganisaties onderling, maar ook die met de gemeenten en in de situatie van Optimaal Leven zorgverzekeraar Zilveren Kruis. “Optimaal Leven staat in de top vijf van succesvolle pilots bij het Zilveren Kruis.” Hoe mooi is dat!

Regie in eigen hand

Een van de doelstellingen van Optimaal Leven is dat de deelnemer weer zoveel mogelijk regie in eigen hand krijgt, zelf keuzes kan maken en beslissen over zijn of haar eigen leven. Aan het begin van de start naar herstel, was dat geen geringe opgave voor Ingrid. Het begon in feite met eerlijk zijn. Naar haar naasten, maar ook naar hulpverleners zoals Anita, die begeleiding en thuisondersteuning bood.  In haar roep om aandacht ging Ingrid niets te ver. “Dan viel ik flauw in de supermarkt, terwijl ik niets had. Of een longontsteking. Hoge koorts.” Anita voegt het voorbeeld van een bedreiging toe.

Hoe anders is het nu? Met het team Optimaal Leven als vangnet, van waaruit ook de nog noodzakelijke zorg is geregeld. “In de oude situatie, dus voor Optimaal Leven, zou ze die kwijt zijn geweest”, licht Anita toe. Tegelijk is en blijft helemaal op eigen benen staan het doel voor Ingrid. Naar dat moment kijkt ze uit, gesteund door positieve en mooie ontwikkelingen in haar leven. Ze doet vrijwilligerswerk in een verpleeghuis, als dagbesteding, als onderdeel van de weg naar verder herstel, ook op sociaal gebied. Ze haalt er veel plezier en voldoening uit. Net als met boeken lezen en muziek maken op haar keyboard. En niet in de laatste plaats haar poezen.

Het contact met twee van de vier kinderen is hersteld, kleinkinderen kan ze zien. Het contact met de andere twee kinderen laat op zich wachten. En dat blijft pijnlijk, met een kleinkind op komst. Maar wie weet. Na twaalf jaar ziet ze haar moeder weer. “Ik was bij mijn broer op bezoek, toen ook mijn moeder langskwam. Ze tikte me op de schouder en vroeg ‘hoe is het?’. Het werd me even te veel. Even later hebben we elkaar een dikke kus gegeven.” Zand erover.

Opnieuw getrouwd

Het contact met het Optimaal Leven team zal verder afnemen, tot het moment van loslaten aan toe, zo houdt Anita haar voor. “Ik kijk uit naar dat moment”, zegt Ingrid. Niet in de laatste plaats weet ze zich gesteund door ex man Henk, die sinds een paar maanden weer man Henk is. “10 januari dit jaar zijn we opnieuw getrouwd. Hij woont weer hier. Nee, over het verleden hebben we het niet vaak. We kijken vooral vooruit en hebben ontzettend veel lol samen.”

Noot van de redactie: dit gesprek is een aantal weken voor de sociale lock down rond corona gevoerd.